Bazı dönemlerde insan kendisini yalnızca üzgün değil, sanki hayatın biraz dışında kalmış gibi hissedebilir. Daha önce kolaylıkla yaptığı şeylere başlamak zorlaşabilir, eskiden keyif veren uğraşlar aynı duyguyu vermeyebilir ya da günün en basit işleri bile beklenenden daha fazla enerji gerektirebilir. Kimi zaman buna yoğun bir yorgunluk, isteksizlik veya içe çekilme eşlik ederken; kimi zaman da kişi dışarıdan günlük yaşamını sürdürüyor görünse bile içeride belirgin bir zorlanma yaşayabilir.
Depresif dönemlerde kişinin kendisine bakışı da değişebilir. “Neden böyleyim?”, “Daha fazlasını yapabilmeliydim” ya da “Başkaları yapabiliyor, ben neden yapamıyorum?” gibi düşünceler daha sık ortaya çıkabilir. Yapılabilecek şeyler azalırken kişinin kendisinden beklentileri aynı kalabilir; bu da isteksizlik, suçluluk ve yetersizlik duygularının birbirini beslediği bir döngü oluşturabilir.
Bazen kişi kendisini daha iyi hissetmek için hayatından geri çekilir; arkadaşlarıyla görüşmeyi erteler, sevdiği şeylere daha az zaman ayırır veya günlük sorumluluklarını mümkün olduğunca azaltmaya çalışır. O an için geri çekilmek anlaşılır ve koruyucu gelebilir. Ancak zaman içerisinde kişinin kendisine iyi gelebilecek deneyimlerden de uzaklaşmasına ve yaşam alanının giderek daralmasına neden olabilir.
Her üzüntü ya da isteksizlik depresyon anlamına gelmez. Zorlayıcı yaşam olaylarının ardından üzgün, yorgun veya isteksiz hissetmek yaşamın doğal bir parçasıdır. Burada önemli olan bu duyguların ne kadar süredir devam ettiği, kişinin günlük yaşamını nasıl etkilediği ve zaman içinde nasıl bir örüntüye dönüştüğüdür.
Psikoterapi sürecinde yalnızca “daha iyi hissetmeye” değil, kişinin yaşadığı güçlüğün nasıl ortaya çıktığını ve neler tarafından sürdürüldüğünü anlamaya da odaklanılır. Günlük yaşamın nasıl değiştiği, kişinin kendisiyle ilgili düşünceleri, geri çekildiği alanlar, ilişkileri ve kendisinden beklentileri birlikte ele alınabilir. Bazen değişim büyük adımlarla değil; uzun zamandır uzaklaşılan yaşam alanlarına küçük ve sürdürülebilir biçimde yeniden yaklaşmakla başlar.
Terapi süreci her kişi için aynı şekilde ilerlemez. Yaşanan güçlüklerin kişinin yaşam öyküsü, ihtiyaçları ve mevcut koşulları içerisindeki anlamını anlayarak, süreci kişiye özgü bir şekilde ele almak önemlidir.